Loslaten

Wat vind ik het moeilijk om los te laten.....Gewoon loslaten en zien wat er gebeurd! Nee, ik kan dat niet altijd....ik wil graag controle hebben over dingen, toch de touwtjes vast kunnen houden. Misschien af en toe de touwtjes kunnen vieren ja, maar niet loslaten.....Wat is het vaak moeilijk om je kind te zien tobben, en te zien dat hij steeds weer dezelfde fouten maakt, fouten waarvan hij niet altijd leert, deze dus vaak terugkerend zijn....En toch moet ik beetje bij beetje Joost steeds meer leren los te laten.....

Joost die ik vaak zie verdwijnen in valkuilen, er dan weer uitkruipen en ik maar hopen dat hij ervan geleerd heeft....helaas wijst de praktijk vaak anders uit. We moeten Joost leren dat hij veel alleen zal moeten "vliegen", en dat hij de consequenties dan ervan zal moeten dragen.......anders leert hij het nooit.....zal hij nooit zelfstandig kunnen worden! Soms denk ik weleens dat ik Joost teveel bescherming heb gegeven en dat hij daarom nu steeds in valkuilen terecht komt, maar nee, dat is dus niet zo.....Joost is Joost.....hij ziet het gewoon niet......Joost is een "spring in het veld", impulsief en de gevolgen komen later wel.....

Bijvoorbeeld,...vanmorgen is Joost huilend naar school gegaan....de school had gebeld waar Joost was...Joost was thuis terwijl hij les had moeten hebben. Joost had weer niet goed gekeken op zijn rooster, terwijl ik het zo vaak aan hem gevraagd had of het wel klopte.......En weer viel Joost in een diepe kuil.....de bekende kuil waarin al zoveel mistappen en fouten liggen! Ik sta als moeder dan weer machteloos maar troostend bij hem.....hem opbeurend van dat het iedereen kan overkomen.....maar het helpt niet....hij ziet het als falend....hij maakt steeds weer fouten....hij is te druk met zichzelf en ziet de regels, gezag en beleid niet om hem heen......Misschien verwacht zijn omgeving wel teveel van hem..... Voor Joost is het leven nog één grote speeltuin.....

Comments

[Geplaatst door: Wondelgijn]

Ik herken het.... wij zijn op een gegeven moment voor oudste alles in structuur gaan brengen binnen een agenda. Alles op datum en tijd ingevuld. Zelfs wanneer het tijd is om de huisarts te bellen voor een herhalingsrecept voor zijn Risperdal! Anders kwamen we er te laat (en vaak in het weekend natuurlijk) achter dat het op was!
Schooltijden, huiswerktijden, opsta tijden, naar bed gaan tijden, tijden om de boodschappen eens een keer te doen, ik heb kookbeurt tijden, uitlaattijden voor de honden, game tijden, ontspan tijden.... alles werd erin genoteerd! Werkte als een trein! Totdat het vakantie werd.... dan moest alles weer omgegooid worden! Grrrrr.... maar, ook dáár hebben we een draai aan gegeven, en het werkt....! Nog steeds!

[Geplaatst door: Daisy]

Ik kan me best voorstellen dat je hem altijd wil helpen maar uiteindelijk moet hij het inderdaad zelf leren. Hij zal er wel komen! Geef het wat tijd. Succes!

[Geplaatst door: Helma]

Loslaten vinden veel ouders moeilijk hoor ik wel. Je zou hem graag willen helpen en vasthouden steeds maar dat kan ook niet altijd. Maar ook Joost vind zijn weg wel, al is het voor hem misschien moeilijker dan voor een ander kind. Mooi beeldje heb je er bij gezocht;)

[Geplaatst door: choices]

Loslaten .......... zo moeilijk is dat , vooral blijkbaar voor moeders.

Fijne dag en liefs
Ann

[Geplaatst door: Melody]

Je kinderen willen beschermen tegen de grote boze wolf buitenwereld is onmogelijk, wat herken ik je gevoel van 'gefaald' te hebben. Godzijdank heb jij ondertussen al begrepen dat je niet gefaald hebt maar dat schuldgevoel los laten is ook een moeilijke taak.
Joost los laten is moeilijker dan Iris, maar toch ontkom je er niet aan. Net als hij moet ook jij leren omgaan met die valkuilen en de builen. Ik denk dat je je een gezegend mens mag voelen met kinderen zoals Joost en Iris, en dat zij zich gezegend mogen voelen met een moeder als jij, en een vader als Gertom niet te vergeten. ALs je even stil staat bij die rijkdom, en het feit dat talrijke kinderen die rijkdom niet kennen besef je ook dat die wetenschap je kracht geeft om de volgende valkuil te verwelkomen en toch met een grijns op je gezicht, de 'schaafwond' & 'builen' troostend wegvegen. Opstaan en verder maar weer!
Evengoed snap ik je wel hoor, heel goed zelfs, dus vanaf deze kant een vette virtuele knuffel die we snel maar eens onder het genot van een heet jeweetwel moeten omzetten in een echte ;-)

Kusssssss

[Geplaatst door: Wanda]

Hoi Inge,
Loslaten lijkt me altijd moeilijk maar vooral in het geval van Joost lijkt het me dubbelop moeilijk. Als moeder wil je hem toch zoveel mogelijk beschermen tegen de grote boze wereld terwijl je ook wel weet dat hij zijn eigen fouten moet maken maar ja, je wilt ook weer niet dat het fouten met bepaalde gevolgen zijn natuurlijk. Lijkt me heel dubbel allemaal...
Sterkte ermee!
liefs,
Wanda

[Geplaatst door: Barbara]

Het lijkt me heel moeilijk om Joost beetje bij beetje los te laten terwijl hij zo moeilijk van zijn fouten leert... volg je hart en je gevoel... Eens zal Joost leren dat het leven geen grote speeltuin meer is.....

[Geplaatst door: Ingrid]

Er zijn een heleboel kinderen zoals Joost, die meer behoefte hebben aan begeleiding en structuur. Jammer genoeg wordt daar niet altijd rekening mee gehouden. Er wordt al snel gevonden dat ze het zelf moeten leren oplossen. Daar ben ik het op zekere hoogte wel mee eens, maar ik kan ook helemaal met je meevoelen dat je als moeder soms met gekromde tenen staat toe te kijken en je afvraagt waar je goed aan doet. Je gevoel en je verstand strijden om voorrang. Steeds een beetje verder loslaten en af en toe de teugels weer even terugpakken. Het is een leerproces. Niet alleen voor Joost, maar ook voor jou.

En dat maakt jou een heel goede moeder!

[Geplaatst door: Danielle]

De uitdagingen van het leven bieden ons de mogelijkheid uit te vinden wie we zijn en wat we kunnen. Ieder heeft zijn eigen kwaliteiten. Doe dat waar je goed in bent EN plezier in hebt. Voor wat betreft de begeleiding van anderen (je kind, partner en verder) maak keuzes die bij je passen. En de rest mag je loslaten. Je zal nog versteld staan van hetgeen er gebeurd, heb vertrouwen!

[Geplaatst door: Sunlover]

Jee, wat rot zeg! Ik ken jullie niet, weet dus ook niet hoe het komt dat Joost zich vergist heeft, maar een foutje maken kan natuurlijk altijd... Hopelijk kan hij hier van leren!

[Geplaatst door: Marjolijn]

Wat heftig allemaal zeg.
Ik hoop dat Joost vroeg of laat gaat leren van zijn fouten, zodat hij deze niet meer zal maken.
Het komt vast en zeker een keer goed.
Sterkte ermee!

Liefs
Marjolijn

[Geplaatst door: Geke]

Inge loslaten lijkt mij het moelijkste wat er is omdat hij zo is en ik vind het heel zielig voor hem als hij er zo'n verdriet van heeft.
Hij doet mij een beetje aan mijn oudste kleindochter denken.
Meis heel veel sterkte.
Een dikke knuffel voor hem, liefs Geke.

[Geplaatst door: Anneke]

Loslaten is moeilijk vooral als je weet dat je kind de wereld eigenlijk niet aan kan en hij steeds in de valkuilen terecht komt. Logisch dat je hem wilt beschermen omdat je ziet dat hij er zelf ook onder lijdt.

Gelukkig sta je klaar om hem telkens weer op te vangen. Volgens mij moet het voor Joost fijn zijn om te weten dat er onder in die kuilen toch een vangnet is om hem op te vangen.

[Geplaatst door: Marja]

Loslaten...pfff, ik herken dit verhaal zooww goed...wel in andere situaties hoor. Maar ik wil mn kindjes zo beschermen tegen de grote boze wereld...ik kan dan in huilen uitbarsten omdat ik er zo mee in mn maag zit. Meestal lost t probleem wat dan aan de orde is zichzelf wel op hoor...maar toch?!...ja ik snap je helemaal!!!
Maar lastig hoor voor Joost...maarja we maken nu eenmaal allemaal fouten in ons leventje die we liever anders hadden willen doen.
Maar t komt wel goed...hij heeft gewoon wat meer tijd nodig ;)
Heel veel sterkte met alles...

[Geplaatst door: Roxanne]

Die boeken heb ik ook hoor! Haha.

Fijne dag vandaag! (K)

[Geplaatst door: Miranda]

Ik herken het helemaal met dat loslaten.
Met onze kids heb ik precies hetzelfde.
Ik vind dat verschrikkelijk moeilijk en loop altijd het vuil voor hun voeten op te ruimen zodat zij rustig door het leven kunnen wandelen (figuurlijk dan).

Kevin doet het bij ons prima en heeft echt verantwoordelijkheidsgevoel.
Sanne daarintegen niet.
Als haar wekker gaat blijft ze liggen tot 7.15u, gaat zich wassen, aankleden en een keer om 7.40u naar beneden toe om te eten en de konijnen te doen.
En dat terwijl ze al om 8u de deur uit moet.
Nee, Sanne heeft die planning en dat inzicht niet, die is te makkelijk daarin en ik zit haar dan achter haar kont aan.

Vervelend is het wel, maar weet je Inge, we zijn er voor de kinderen als ze ons echt nodig hebben en dat is belangrijk.
En dat het met vallen en opstaan gebeurd, dat groot worden, dat hoort er nou éénmaal bij.
Knuffie.....

OT: Ze heeft het idd gezegd en er ook echt spijt van gaf ze aan.
Maar gistermiddag belde mijn schoonmoeder op en die gaf ook aan dat ze het nooit heeft geweten destijds.
Ik twijfel dan weer aan mezelf of ik het wel heb gezegd tegen hen. Je hangt niet je verdriet buiten de deur, maar je ouders en schoonouders moesten het toch weten destijds.
Ik heb het Gerard gevraagd en ook hij zei dat we het echt gezegd hadden. Dus dan vraag ik me echt af, waarom verandert die gedachten bij mensen.
Mijn schoonmoeder dat ze het destijds niet geweten heeft en mijn schoonzus dat ze eraan getwijfeld heeft.

Maar goed, ik laat het er maar bij, al doet het me verdriet dat je ongeboren kindje dan meteen vergeten wordt.
Wij zullen haar nooit vergeten, dat is één ding wat zeker is.

[Geplaatst door: Harriët]

Ja tuurlijk, da's hardstikke moeilijk joh! En vooral omdat het loslaten met Joost weer heéél anders is dan met Iris hè?
En toch moet het idd. Hier is dat met Jasper ook heel anders dan met Matthijs. Maar ik mer wel dat sinds Jasper in het internaat woont, hij veel zelfstandiger is geworden. Als hij thuis was gebleven was dat heel anders gegaan.Dat weet ik wel zeker.
Wat sneu dat ie zich vergiste met het lesrooster. Tja kan gebeuren idd. Veranderd dat rooster dan steeds?
Succes meid.
En een fijne dag (knap je al op?)

[Geplaatst door: Tanya]

Wat moeilijk!

Liefs van Tanya

[Geplaatst door: Sophia]

Ik weet precies hoe je je voelt ...Je zou je kind voor alles willen beschermen ...maar dat kan niet ....je moet inderdaad loslaten ...en dat is zooo moeilijk ....
Soms lijkt het of het bij een ander moeiteloos gaat ...maar dat is schijn ...
Loslaten doet echt pijn ....en t lijkt me bij een kind als Joost ....extra moeilijk
Het enige wat ik kan doen is je sterkte toewensen ....
Groetjes Sophia ....

[Geplaatst door: Eu Mesmo]

moeilijk hoor
ik ga die dingen allemaal ook nog krijgen en ik kan daar nu al tegenop zien
is het nou ook zo dat jongens vaker in die valkuilen vallen dan meisjes?

[Geplaatst door: Toaske]

Ach wat verdrietig toch. voor Joost en ook voor jou die hem zo graag zou willen behoeden voor alle narigheden op zijn pad. Sterkte.

[Geplaatst door: Monique]

Ik kan me het zo goed voorstellen, dat loslaten bijna onmogelijk voelt als je zo graag de situatie beter wilt maken. Zeker bij een jongen als Joost.

Loslaten betekent ook vertrouwen in jezelf vinden en dat kan moeilijk zijn. Maar je doet het goed. Je gaat verder dag in, dag uit. Je hoeft niet perfect te zijn Inge.

[Geplaatst door: Lonneke]

Loslaten is voor iedere moeder denk ik een onmogelijk taak...

[Geplaatst door: Piepernutsje]

Wat leuk dat je bij mij op bezoek bent geweest ;) Natuurlijk kom ik dan ook even bij jou op bezoek. Mooie web-log heb je!

Dat loslaten lijkt mij ook een héél lastig onderdeel van het ouderschap. Gelukkig zijn wij zo ver nog lang niet..
Sterkte met loslaten...

[Geplaatst door: Sylvia]

Natuurlijk zal het niet makkelijk zijn. Het is tenslotte je kind. En jij kent zijn gebruiksaanwijzing al redelijk goed.
Tenslotte heb je hem zien opgroeien.
En hoe groter iemand wordt, hoe meer hij in die volwassen wereld terecht komt.
School is hier al een voorbeeld van. Het is een minimaatschappij op zich. Je hebt je te houden aan afspraken en hoort op tijd te komen, net als bij een werkgever.
En je hoort je werk goed te doen (cijfers halen om over te gaan, later bij een baas krijg je er geld voor als je werkt).

Natuurlijk is het minder als je ziet hoe Joost in de valkuilen stapt, die jij al hebt voorzien.
En als moeder doet het je heel veel, het raakt je gewoon.
Maar het is in het leven wel de bedoeling dat Joost het gewoon gaat leren. Het zal de nodige tijd van hem vragen en heel veel geduld van jullie kant.
Al is het soms niet gemakkelijk om toe te moeten zien hoe Joost er mee zit te worstelen. Want je zou het liefst willen dat hij het net zo zag als jij zelf.

Het enige is toch dat hij door praktijk ervaringen, zoals vandaag, het ook inziet. Want het leven is een harde leerschool. Maar als je het doorhebt, wordt het wel een stuk makkelijker.

[Geplaatst door: Pirr]

Moeilijk hoor om te zien dat Joost steeds dezelfde fouten maakt en hem dan toch los te laten. Sterkte ermee!

[Geplaatst door: Nientjuh]

Het is en blijft zeker moeilijk meis. De maatschappij is ook zeker niet makkelijk en de lat (lees verwachtingen) liggen gewoon veel te hoog. Maar goed hij moet het wel leren met de vele ups en downs en behoorlijk wat tranen maar niet alleen van hem kan ik mij zo indenken.
Sterkte meis want makkelijk is anders, lieve groetjes Jeanine

[Geplaatst door: Lief meisje]

Wat is het moeilijk om dan Joost los te laten. Maar hij moet ook leren dat hij fouten mag maken en die dan ook te herstellen.

[Geplaatst door: Anna]

Loslaten lijkt me ook moeilijk hoor! Is hij wel weer een beetje vrolijk thuisgekomen?

Fijne avond!

[Geplaatst door: Elise]

Sneu he .. maar idd je moet hem leren dat hij het toch alleen moet doen. je kunt zijn hand niet blijven vasthouden en hij meot zijn eigen fouten kunnen maken. Moeilijk soms he, ouder zijn.

Kus van mij

Elise

[Geplaatst door: HUUB... master of the dots...]

ja klinkt heel bekend... maar helaas ze zullen hun eigen valkuilen moeten trotseren... moeilijk hoor...

[Geplaatst door: Roxanne]

Ik sluit me helemaal aan bij de dames onder mij. Heel veel sterkte meid!

[Geplaatst door: Marjolein]

Dit lijkt me ook heel moeilijk. Zeker als je iedere keer ziet dat je kind dezelfde fouten maakt.
Hopelijk leert hij op een gegeven moment van de valkuilen, het zal misschien iets langer duren dan bij andere kinderen, maar volgens mij komt hij er ooit wel.

Sterkte ermee!

[Geplaatst door: Sanne]

Loslaten is moeilijk. Zeker als het om Joost gaat. Al denk ik wel dat de maatschappij tegenwoordig veel te hoge eisen stelt en de wereld te snel draait voor heel veel mensen. De verwachtingen te hoog zijn.
Maar ik weet ook dat Joost er wel komt. Misschien met een omweg, maar uiteindelijk zal hij zijn doel bereiken.
Sterkte met loslaten.